Uitgebreid zoeken

Tweede Wereldoorlog

Mijn vader vertelde ons vroeger veel over de Tweede Wereldoorlog. Hij heeft een enorme fascinatie voor de oorlog. Niet zozeer de oorlogshandelingen, maar voor het menselijk drama erachter. Hij is, als kind van een Nederlander in arbeitseinsatz en een Duitse moeder, eigenlijk een oorlogskind. Ik heb zelf denk ik ook gevoelsmatig veel meegekregen van mijn vaders obsessie met de oorlog. Hij maakte mij als jongetje bewust van het Duitse oorlogsverleden, door te wijzen op resten uit de oorlog, bijvoorbeeld kogelgaten in muren. Hij heeft ons ook de ‘Trümmerberge’ laten zien, de bergen puin die vrouwen na de oorlog gemaakt hebben van de resten van gebombardeerde steden, en die nu nog op sommige plekken in Duitsland te vinden zijn. Door de verhalen van mijn vader kreeg ik een diep besef dat de Tweede Wereldoorlog iets gruwelijks is geweest. Hierdoor heb ik een sterk moreel besef ontwikkeld. Ik denk nog steeds in goed en fout, links is goed, en rechts is slecht. Duitsland is zo verweven met de Tweede Wereldoorlog, daar ontkom je niet aan. Zeker niet als nakomeling van Duitsers.


Met mijn grootmoeder praat ik vrijwel nooit over de oorlog. Als kind heb ik haar wel eens gevraagd of ze tijdens de oorlog voor Hitler was. Dat was ze niet, zei ze. Maar ze had wel opgetreden voor gewonde Duitse soldaten, samen met opa Ger, de vader van mijn vader. Hij was toen achttien jaar, zij zeventien. De oorlogstijd is denk ik heel dubbel voor mijn oma. Het was voor haar ook haar glorietijd, de tijd waarin zij succes had en gelukkig was. Ze kon met trots over deze tijd vertellen. Daarna is het artiestenbestaan haar altijd blijven trekken, maar ze heeft er nooit meer in gewerkt.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM