Werkgevers regelden de huisvesting van gastarbeiders uit Turkije die via werving naar Nederland kwamen. Zij werden meestal ondergebracht in grote bedrijfspensions en woonoorden.
Veel Spaanse gastarbeiders woonden in bedrijfspensions en woonoorden. Werkgevers namen hiervoor hun toevlucht tot omgebouwde fabrieken en hotels, of ze lieten eigen woonoorden bouwen.
Door de snelle groei van het aantal buitenlandse werknemers bij Hoogovens opende men in 1965 twee nieuwe plekken waar tijdelijke arbeidskrachten konden verblijven.
Het Nederlands Centrum Buitenlanders deelde stickers uit die op de deur van gastarbeiderpensions konden worden geplakt, in het kader van een actie tegen de 'razzia's'.
