Uitgebreid zoeken

Veiligheidskaarten

De binnenlandse paspoorten werden vanaf 1 januari 1810 vervangen door veiligheidskaarten. Deze kaarten werden afgegeven door de politie of het gemeentebestuur van de woonplaats van de houder. Waarschijnlijk is deze verordening echter al snel weer teruggedraaid, want veel inventarissen van gemeentearchieven vermelden vanaf 1811 alweer registers van binnenlandse paspoorten. Het systeem van Veiligheidskaarten is onlosmakelijk verbonden met in diverse gemeentearchieven bewaarde overnachtingregisters, logementregisters, registers van inkomende vreemdelingen en registers van binnenlandse en buitenlandse paspoorten (veelal terug te vinden in de gemeentelijke politiearchieven) die in feite allemaal gebaseerd zijn op een Koninklijk Besluit uit 1815. Tot slot zijn er op diverse plaatsen lijsten van verdachte of afgewezen vreemdelingen bijgehouden, die waarschijnlijk eveneens uit het eerste vreemdelingencontrolesysteem voortvloeiden. In 1830, na de Belgische afscheiding, werd bepaald dat naast vreemdelingen ook rondtrekkende ingezetenen over een Veiligheidskaart dienden te beschikken. Registers van Veiligheidskaarten, die over het algemeen  op lokaal niveau zijn bewaard, zijn in ieder geval vanaf 1816 te vinden. Ze lopen door tot 1849, toen de eerste Nederlandse Vreemdelingenwet van kracht werd.

Trefwoorden:

MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM