Uitgebreid zoeken

Iby komt naar Nederland

Ook mijn moeder, Ibolya Roza, kwam in 1922 als driejarige vanuit Budapest naar Nederland. Ze was door haar moeder op de trein gezet. Dit klinkt niet echt aardig, maar het was wel zo. Wat niemand bij vertrek uit Budapest wist, was dat zij niet bij een pleeggezin aangemeld was. Waarschijnlijk omdat haar moeder, die weduwe was, gezien de armoede niet langer kon wachten. Ze is dus gewoon met de grote groep kinderen mee de trein in gegaan.

Toen ze aankwamen in Utrecht werden alle kinderen in groepjes verdeeld om verder naar de woonplaats van hun pleegouders gebracht te worden. Er bleef dus een meisje over dat op geen enkele lijst voorkwam. De groep die naar A'dam ging werd o.a. begeleid door mevr. N. die lid was van de Lutherse Diaconie. Zij wist in A'dam een kinderloos Luthers echtpaar dat eigenlijk graag een weeskindje wilde; een Hongaars kindje voor drie maanden zou waarschijnlijk geen probleem zijn.

Dus stonden "Iby"  en deze dame  's avonds bij de familie C. aan de Middenweg in A'dam op de stoep. Totaal onvoorbereid hebben ze mijn moeder opgenomen. In haar bagage zaten wat foto's en gegevens en via allerlei ambtelijke commissies lukte het om mijn moeder in  Nederland te houden. Ze heeft mij altijd verteld dat ze een fantastische jeugd gehad heeft. Voor haar waren het haar vader en moeder.

Het contact met haar moeder in Hongarije is altijd gebleven. In de tweede wereldoorlog leerde ze mijn vader kennen en in sept. '45 trouwden ze, waar mijn moeder de NL nationaliteit kreeg.

Mevr. N. en haar familie zijn altijd vrienden van mijn ouders gebleven. 

Mevr. en Meneer C. waren gewoon mijn opa en oma maar gelukkig heb mijn hongaarse oma ook nog gekend.


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM