Uitgebreid zoeken

Station Suriname

Het is nu alweer jaren geleden dat ik meedeed aan een telefonisch onderzoek naar een ongetwijfeld belangwekkend onderwerp. Aan het eind van de enquete kwam een afsluitende persoonlijke vraag naar de geboorteplaats van 3 generaties in mijn familie, die van mijzelf, mijn ouders en mijn grootouders. Ik geloof dat mijn antwoord niet overeenkwam met het aantal beschikbare hokjes. We zijn zo'n beetje allemaal ergens anders geboren. Er zit misschien wel een speciaal migratie-gen in de genen van de familie. Hoe verder ik terugga in de stamboom, hoe meer landen erbij komen. Het kwam allemaal samen in station Suriname, en uiteindelijk werd Nederland onze eindbestemming vanaf 7 september 1967. Dat migratie-gen is in mij niet meer actief aanwezig, ik vind het voorlopig genoeg geweest. Na een bijna "nomadische jeugd" (met 25 verhuizingen, waaronder heen en weer tussen Suriname en Nederland) heb ik een allergie opgebouwd voor verhuizen. Ik moet er niet aan denken mijn stad, huis, haard, kat en familie permanent te verlaten. Mijn voorouders maakten soms wel of niet zelf de keuze om naar een ander land of continent te vertrekken, en daar een nieuw bestaan op te bouwen. Zij werden gedreven door de zucht naar avontuur, ondernemerszin, armoede, vervolging of hadden gewoon de pech dat zij tot slaaf gemaakt werden. Ik ben in geen van deze omstandigheden en ik kan in Nederland het leven leiden dat ik wil leiden.  Ik blijf. Naast Nederland is en blijft station Suriname voor mij van grote betekenis.

 


MondriaanstichtingVSB-fondsSNS ReaalPrins Bernard CultuurfondsOC&WVROM